Ik had verwacht dat ik pas weer na komende woensdag, als het weer bijltjesdag op de Fotovakschool is en mijn pedicurepraktijkreportage beoordeeld gaat worden, iets nieuws op fotografiegebied te melden zou hebben. Maar niets is minder waar. Ik heb namelijk gisteren mijn eerste ‘echte’ (ofwel, bij volslagen vreemden en bovendien nog betaald ook) fotoshoot gehouden. Ineens, heel onverwachts eigenlijk, werd ik voor het weekend benaderd door de directeur van de basisschool waar mijn dochter op zit. Zij blijkt er naast het directeurschap nog een baantje op na te houden, namelijk het runnen van een eigen bedrijfje dat zich bezig houdt met de verzorging en coaching van pr-activiteiten bij basisscholen. In dat kader was ze voor een project op zoek naar een fotograaf en dacht daarbij aan mij. Altijd leuk, natuurlijk!

De bedoeling was dat ik bij een basisschool in Eindhoven foto’s zou gaan maken, die gebruikt gaan worden als posters voor een campagne rondom de opening van het SPIL-centrum (= SPelen, Integreren en Leren). Het thema van deze campagne is ‘uw kind is bij ons in goede handen’ en dus moesten er vooral handen van peuterleidsters, kinderdagverblijfleidster en leerkrachten op de foto’s gaan verschijnen.

Omdat er redelijk wat tijdsdruk achter zat, ben ik gistermiddag, na het hele weekend te hebben geprakkiseerd over hoe ik hier invulling aan zou kunnen geven, maar meteen aan de slag gegaan. En pfoe… dat viel nog niet mee. Ik merkte toch wel dat ik op sommige punten nog wat vaardigheden tekort kom. Niet zo zeer met het fotograferen – hoe die camera werkt weet ik ondertussen wel – maar meer op het organisatorische vlak heb ik nog wat competenties te ontwikkelen. De directeur leek wat haast te hebben (hij wilde natuurlijk niet dat de klassen al te lang zonder leerkrachten zouden zitten), en in plaats van dat ik een poging waagde de regie in handen te nemen en de zaak wat af te remmen, liet ik me meevoeren met zijn tempo. Hij plukte de diverse mensen uit hun lokaal, mikte ze voor m’n lens en hoppa… daar kwam het volgende groepje modellen alweer aan. Met als gevolg dat ik nauwelijks tijd en gelegenheid had om wat conceptjes uit te werken en ik na een uur weer buiten stond en het gevoel had dat ik her en der wat kansen had laten liggen, ook al vond de directeur het er op m’n schermpje allemaal prima uitzien. Mijn les in deze was dus: sta sterker in je schoenen en neem de regie in eigen handen.

Ook over de invulling was wat onduidelijkheid. Ik had weliswaar van het pr-bureau wat ideeën meegekregen, ‘k had zelf ook wat voorbeelden verzameld, maar de directeur en leerkrachten van de school hadden ook zo hun eigen ideetjes (sommige daarvan werden gewoon ter plekke verzonnen). Tja, en met welke ga je dan aan de slag? Aangezien er van het pr-bureau niemand aanwezig was en ik de initiatieven van de diverse leerkrachten heel leuk vond, heb ik daar uiteraard ook gewoon wat mee gedaan.
Ook is me niet helemaal duidelijk geworden welke stijl en uitstraling de foto’s uiteindelijk zouden moeten krijgen (da’s dus mijn tweede les geweest: beter en uitgebreider briefen en duidelijk zichtbaar krijgen wat er verwacht wordt). Uiteindelijk bedacht ik me dat ik dan maar gewoon mijn creatieve vrijheid zou nemen en ze zou afwerken zoals ík dat passend zou vinden. En omdat ik duister zwartwit hier niet echt vond passen, heb ik ze maar een beetje neutraal gehouden ;-).

Na die fotoshoot van dat ene uurtje begon feitelijk het echte werk pas: er iets moois van maken ;-). Sommige fotografie-puristen zullen het belachelijk vinden, maar ik haal minstens zo veel lol uit het nabewerken als uit het fotograferen zelf. Bovendien kan ik er op díe manier juist m’n eigen handtekening aan geven.
Met het bewerken ben ik toch nog een aardige tijd bezig geweest; tja, als ik er geld voor krijg, wil ik ook wel iets in kunnen leveren waar ik trots op kan zijn en waarmee ik blij zou zijn als ik de klant was geweest. En met alle hierboven genoemde obstakels in aanmerking genomen, vallen de resultaten me eigenlijk niet eens echt tegen. Nou maar hopen dat de klant dat ook vindt…


(Zie hier enkele resultaten, waarbij ik de foto’s waarop mensen echt goed herkenbaar zijn maar even achterwege heb gelaten…)