Chantal Heusschen

Gisteren moest er weer acte de présence gegeven worden op de Fotovakschool en was het weer ‘bijltjesdag’. Tijd om de reportages te laten beoordelen. En om er dus achter te komen of deze door mij op voorhand gevreesde tak van fotografie misschien dan tóch iets voor mij zou kunnen zijn.

Om 9 uur begonnen we meteen met het assessment en mijn reportage/beeldverslag was al vrij snel aan de beurt. Over pedicurepraktijk Voetrijk ging het, weet je nog? Ik had 8 foto’s - waarvan ik de ‘coverfoto’ had opgemaakt in de stijl van het vakblad ‘Podopost’ - netjes opgeplakt op een groot stuk wit passepartoutkarton en ik vond het er zelf eigenlijk wel goed uitzien. Ik was er tevreden mee. En gelukkig waren mijn klasgenoten en de docent dat ook. Toen ik een aantal weken geleden had aangegeven dat ik in mijn reportage de gang van zaken bij een pedicurepraktijk zou laten zien, kreeg ik al angstige blikken en dito opmerkingen, dat men toch wel hoopte dat ik het een en ander niet al te onsmakelijk in beeld zou gaan brengen. En dat is het ook niet geworden. Sterker nog… door het gebruik van weinig scherptediepte, zag het er zelfs redelijk smaakvol uit. Je zou bijna vergeten dat je naar een blote voet zit te kijken. Nouja… bij wijze van spreke dan ;-).

Volgens de docent had ik het ‘verhaal’ kort en krachtig in beeld gebracht, was het netjes gepresenteerd en had ik bovendien uitstekend gewerkt met de verschillende vormgevingsaspecten (dus met de standpunten, scherptediepte, lichtgebruik, beweging en dergelijke). Conclusie: ik ben met vlag en wimpel geslaagd voor deze module, die achteraf toch niet zo eng en vervelend was als ik vantevoren had gedacht ;-).

Nadat de andere reportages ook beoordeeld waren (waarbij sommigen te horen kregen dat zij nog wat facetten of zelfs de hele reportage over moeten gaan maken om hun studiepunten te kunnen bemachtigen), hebben we op het gemakkie zitten lunchen. Daarna hebben we het, naar aanleiding van een vraag die ik stelde (namelijk dat we nu dan wel weten hoe we een reportage moeten maken, maar dat ik er geen idee van heb hoe ik die tzt aan de man zou moeten gaan brengen), alvast een beetje vooruitgelopen op een van de laatste modules die we gaan krijgen, en hebben we ons even beziggehouden met het maken van een zogenaamde ‘elevator-speech’. Ofwel, hoe presenteer je jezelf kort en krachtig. Pfoe… Gelukkig was dit maar een voorproefje en hebben we nog even de tijd voor we echt goed moeten weten hoe we dat aan moeten pakken ;-).

Naast het assessment was het gisteren ook het moment om eens een blik te gaan werpen op de portfolio’s. We moesten dus allemaal een verzameling foto’s meenemen (in welke vorm dan ook), waarin duidelijk werd wie wij fotografisch gezien zijn. Ik had het nodige werk uit mijn ‘zwart/wit’, ‘Parijs’, ‘Insel Hombroich’ en ‘portret/model’ mappen (hier op de site te zien) meegenomen (ook de foto’s uit de ‘Kamp-Vught’ map hadden er naadloos bij gepast, maar daar had ik nog geen afdrukken van). Dat is toch wel het type foto waarmee ik me (in elk geval op dit moment) wil profileren: zwart/wit, contrastrijk, overdachte composities, strak gestileerd en dito gekaderd. En of ik dat nou toepas op minimalistische architectuur, indringende portretten of sfeerimpressie, dat maakt me op dit moment nog niet zo heel veel uit eigenlijk.

Niets dan lof kreeg ik!! Iedereen was razendenthousiast over hetgeen ik heb laten zien. En dat doet een mens wel erg goed, moet ik zeggen. Ik loop van nature niet echt over van het zelfvertrouwen, maar gisteren heeft dat toch wel een boost gekregen en begin ik warempel een beetje in mezelf en in mijn kunnen als fotograaf te geloven :-).
Uiteraard was ik niet de enige met mooi werk. De foto’s van sommige van mijn klasgenoten waren ook ware juweeltjes!! Heel leuk om te zien was dat je bij velen al wel een soort ‘specialiteit’ ziet ontstaan, al zien ze het zelf vaak nog niet echt. Ik ben in dat kader ook wel heel erg benieuwd waar iedereen (inclusief ik zelf) uiteindelijk uit zal komen.

Ondanks dat we nu even ‘moduleloos’ zijn, hebben we toch wat huiswerk meegekregen. Dit om te voorkomen dat we de komende 3 weken uit onze neuzen moeten gaan zitten vreten en indutten. De volgende module is Photoshop (leuk!!) en in dat kader hebben we ook vast wat voorbereidende opdrachten meegekregen. We moeten wat gaan proberen met hdr en met panorama’s. Verder hebben we wat leeswerk meegekregen, zodat we éindelijk de studieboeken eens serieus gaan gebruiken…

Begin maart hebben we pas weer les, maar in de tussentijd zal ik me ook nog moeten gaan bezighouden met de voorbereidingen van de aankomende groepsexpositie van Fotogroep Best. Het laatste weekend van maart is het zo ver en voor die tijd moet ik nog zien te achterhalen hoeveel foto’s ik op mag gaan hangen, gaan bedenken welke foto’s ik wil tonen, deze vervolgens (laten) afdrukken, er passepartouts voor snijden, ze inlijsten en laten beoordelen door de andere leden van de fotogroep. En hoewel het maken van keuzes niet mijn sterkste kant is, gaat dat vast wel goedkomen…